IMG_3435 - kopie - kopie

Succes première Noresign in de Fenixloods1

Het was een te gekke première Noresign in de Fenixloods1 in Rotterdam. Beetje fris, beetje rauw en in your face maar dat rauwe was ook wat we wilden.

Jacqueline van Prooijen voor Noresign - foto: Michele Curci

Jacqueline van Prooijen voor Noresign – foto: Michele Curci

We hebben supertoffe reacties gehad, “inspirerend, aangrijpend”, “ik vind het weer cool om vrouw te zijn” maar ook “entertainend” en “de tijd is voorbij gevlogen”. Er is gelachen, een traantje weggepinkt en zelfs gedanst.

Donia Serena El Boudali voor Noresign - foto: Michele Curci

Donia Serena El Boudali voor Noresign – foto: Michele Curci

 

 

 

 

Volgende keer zijn we te gast bij Lijm en Cultuur in Delft!

Noresign-première

Blog   Muriel Kloek
Noresign

Try-out Noresign belooft spectaculaire première

Een oude loods op Katendrecht omgetoverd tot popzaal, de Fenix 1 vormde het bijzondere decor voor een spetterende try-out in Rotterdam. Het is geworden zoals het bedoeld was: muziek die je raakt, tien dames die krachtig, kwetsbaar en sensueel de sterren van de hemel spelen.

Noresign is dus helemaal klaar voor de première komende vrijdag. Wil je een avond op laten schudden, je verwonderen, verbazen, lachen en vol energie weer naar huis? Er zijn nog een paar kaarten, dus bestel snel! Kun je niet vrijdag? Ook zaterdagavond staat Noresign op de planken op Katendrecht.

NO RESIGN

Blog   Muriel Kloek
o-WOMAN-WRITING-facebook

De liefdedodende datingsite checklisten

Wie zich anno 2015 inschrijft op een datingsite moet een eindeloze lijst aan criteria invullen over hobby’s, voorkeuren en gewoontes. Dat vinden we handig, want als je dan allebei graag wandelt, kun je dat gezellig samen gaan doen. Of als je dezelfde boeken leest, heb je tenminste iets om over te praten. En als je allebei van chinees houdt, hoef je niet te steggelen over waar je uit eten zult gaan.

Op meer geanvanceerde sites mag je ook psychologische tests doen. Daar komt dan uit hoe makkelijk je je aanpast, hoeveel behoefte je hebt aan intimiteit en of je meer verstandelijk of intuïtief bent ingesteld. Wezenloos belangrijk uiteraard, want twee dominante mensen samen, dat gaat botsen en als je niet dezelfde fysieke behoeftes hebt, zal het ook spaak lopen. En wat te denken van de miscommunicatie tussen een rationeel en een emotioneel persoon? Nee, daar willen we natuurlijk ook niet aan!

Deze sites verkopen “de liefde van je leven”, “je soulmate” begeleid met zoetige plaatjes van ondergaande zon op het strand en hand in hand lopende stellen, romantiek ten top. Terwijl dit natuurlijk je reinste verstandshuwelijken zijn. Het lijkt direct uit de 17e eeuw te komen waarin burgerlijk families de perfecte partner zochten voor hun zoon of dochter. Checklist: goede familie (zelfde opleidingsniveau), geen verkeerde gewoontes (hobby’s), een goede positie (werk) en matchende karakters.

Dit is heel begrijpelijk tegen een maatschappelijke achtergrond waarin vrouwen buitenshuis niets mochten en mannen binnenshuis niets konden. Stellen waren materieel volkomen afhankelijk van elkaar om te overleven. Logisch dat de liefde dan een instituut wordt waarin je “een team” moet zijn. “Samen tegen de grote boze buitenwereld”, en “ik blijf voor altijd bij je, in voor- en tegenspoed”. Liefde als een garantie tegen de ongemakken van het leven.

Maar anno nu leeft een groot deel van de mannen en vrouwen alleen als ze hun partner ontmoeten. En ga je dan wachten op je grote liefde om eindelijk eens die wasbak te ontstoppen? Nee. Of om je kleren te wassen? Ook niet. Onze maatschappij vergt een enorme mate van zelfstandigheid van mensen, zowel materieel als emotioneel.

En misschien is dat niet zo verkeerd. Want hoe liefdevol is de liefde als je in wezen op zoek bent naar iemand die je eigen onvermogen om met jezelf en de wereld te dealen compenseert? En hoe stabiel zijn de relaties die eruit voortkomen? Want wat gebeurt er als de zich aanpassende partner meer zelfvertrouwen krijgt en weigert nog langer the underdog te zijn?

Wij kunnen het ons veroorloven om lief te hebben om het liefhebben.

Een Italiaanse vrouw van middelbare leeftijd zei een keer: “ik heb geen man omdat ik hem nodig heb, ik heb er één uit “sfizio”, en een “sfizio” is iets waar je jezelf op trakteert. Nu valt naar mijn idee liefde wel onder de basisbehoeften van de mens, we kunnen even zonder maar het is leuker met. Alleen de materiële noodzaak van het paren is verdwenen en we hoeven niet meer afhankelijk te zijn van het andere geslacht. Zouden we dan die vrijheid niet enorm moeten uitbuiten? Moeten we onze criteria niet wijzigen van “houdt van wandelen net als ik” naar “ruikt lekker zonder deodorant? Van “luistert naar goeie muziek” naar “voelt goed als we elkaar vasthouden”, van “we begrijpen elkaar zo goed” naar “het is nog steeds okay als we even niet samen zijn”?

De 21 eeuw vraagt om een herdefiniëring van het bestaansrecht van relaties, van partnermaatstaven en van de liefde in het algemeen. Wij kunnen het ons veroorloven om lief te hebben om het liefhebben, gewoon omdat het goed voelt, niet omdat het plaatje klopt. Laten we dan ook van die luxe gebruik maken. Laten we de datingsite checklisten door de wc gooien en – ook als je geen zak van elkaar snapt en ruzie moet maken om de thaï – afgaan op dat oergevoel. Want soms, “you can’t get what you want (the checklist) but you get what you need”.

Blog   Muriel Kloek
mannen, verman uzelf

“mannen, verman uzelf” en geef ons “a man for fun”

De first man van Silicon valley is een aantal maanden geleden overleden. Hij werd de first man genoemd omdat hij de echgenoot was van Facebooks no 2 executive Sheryl Sandberg. Zij heeft een boek geschreven, “Lean In” waarin ze beschrijft dat de belangrijkste carrière-keuze die een vrouw maakt de keuze van haar echtgenoot/ partner is.

Er wordt de laatste jaren nog weleens geroepen dat mannen zich onderdrukt voelen in deze gefeminiseerde samenleving en geen plek meer hebben. Zeker in Nederland, wat al eeuwen bekend staat om een land waar de vrouw in huis de broek aan heeft, kan ik me daar wel iets bij voorstellen. Maar dat is precies waar er juist wel ruimte is: er is een enorm groot gapend gat wat schreeuwt om meer mannelijke energie, namelijk de zorg, het onderwijs en het allerbelangrijkste: thuis.

Binnen de relatie dragen heel veel vrouwen nog de verantwoordelijkheid voor het huis en de relatie zelf. De vrouw is de beheerder van de agenda, regelt de sociale contacten en zorgt dat “er gecommuniceerd wordt” want, “mannen kunnen dat niet”. Mannen hebben geen overzicht, mannen zijn minder sociaal ingesteld en mannen zijn emotioneel onderontwikkeld.

Naar mijn mening is dat totaal onzinnige quatsch. Net zo idioot als dat mensen 100 jaar geleden dachten dat vrouwen geen wiskunde konden en dat een kleine 60 jaar geleden auto’s werden verkocht met de tekst dat “zelfs een vrouw het kan”. Vrouwen zijn niet dom en mannen zijn geen robots. Maar hoeveel huishoudens ken je waarin de man eigenlijk geen klap te vertellen heeft en vervolgens buitenshuis een grote bek op zet of verdwijnt om zijn eigen ruimte te hebben? Hoeveel situaties ken je waarin er misschien wel een soort van huishoudelijke taakverdeling is, maar de vrouw de leiding heeft? Hoeveel relaties ken je waarin de vrouw regelmatig gaat zitten en zegt: we moeten praten, de man zich afvraagt wat er nu weer aan de hand is en en wat hij nu weer moet.

Als diezelfde mannen hun vrouw emotioneel op hun plek durven zetten, als ze in huis hun mond open durven doen en niet weglopen voor conflicten, als ze uit zichzelf wat meer hun binnenwereld aanspreken, dan hebben ze een weerwoord en worden ze volwaardige partners in plaats van de voetveeg van hun vrouw te zijn. Het zou een hoop frustraties schelen op de werkvloer en de vrouwen behoorlijk ontlasten.

Net zoals dat wij vrouwen niet onze vrouwelijkheid prijs willen geven om te kunnen functioneren in een professionele context, zo hoeven mannen hun mannelijkheid niet op te geven om meer contact te krijgen met hun binnenwereld en hun zachtere zelf. Geen man hoeft een vrouw te worden, die eindeloos hun gevoelens uitpluizen, zich verdiepen in elkaar en na afloop het gevoel hebben dat ze de wereld hebben gered. Het mag kort, bondig en functioneel, als dat de mannen manier is. Hij hoeft niet je beste vriendin te zijn die je helemaal begrijpt. Uiteindelijk wil je in slaap vallen in de armen van zo’n behaard vierkantig wezen met een lage stem die je met enige regelmaat vertelt dat je de mooiste vrouw van de wereld bent en je vervolgens stevig en liefdevol neemt.

Maar diezelfde man moet tegengas kunnen geven en zijn verantwoordelijkheid kunnen nemen, ook als het gaat om het intieme leven van de relatie. Voor zijn eigen waardigheid en omdat het anders bij de vrouw blijft liggen. Het is slecht voor de relatie en zij heeft er dan een dagtaak aan. En die energie wordt niet in het professionele leven gestopt.

Een poosje terug schreef een achttienjarige dat mannen hun mannelijkheid terug moesten krijgen. Ik ben het hartgrondig met hem eens: mannen, verman uzelf. Voor jezelf, maar ook voor ons. Juist voor ons!

Blog   2   Muriel Kloek
Yin-Yang

Het verband tussen Yin – Yang en girlpower 2.0

Wie de wikipedia uitleg over de yin-yang principes van het vrouwelijk en het mannelijk erop naslaat, vindt onder Yin: vrouwelijk, onder, koud, water, maan, zwart, donker, passief, haat en stilte. Langzaam, zacht, aarde, nacht, binnenwereld en gevoeligheid. Onder Yang vind je: boven, warm, vuur, mannelijk, zon, wit, licht, agressief, liefde en beweging. Snel, hard, dag, buitenwereld, rationaliteit.

Wat opvalt is dat veel van die Yin – vrouwelijke aspecten in het westen niet gewaardeerd worden. We hebben we het over de schaduwkant van een verhaal, over de donkere kant van de mens als we het hebben over iets wat we eigenlijk immoreel vinden. We vinden de maan die alleen maar reflecteert minderwaardig aan de zon die actief straalt. We associëren passiviteit met luiheid en zinloosheid en stilte vinden we heel eng.

Is er een verband tussen het onderdrukken van die typisch vrouwelijke eigenschappen en het feit dat wij vrouwen na al die emancipatie golven nog steeds tegen een glazen plafond aanlopen? Ik denk het wel. Begrijp me niet verkeerd: ik denk niet dat alle vrouwen massaal passief, donker, stil en haatdragend zijn. Elk individu heeft zijn eigen portie van Yin – Yang eigenschappen, ongeacht zijn of haar geslacht.

Maar ik denk wel dat het vrouwelijk systeem, wat menstrueert, cyclisch is en kinderen baart, in zijn geheel niet goed bestand is tegen het geforceerde van de westerse wereld waar alles snel, positief en zonnig moet zijn. De hormonale cyclus van de vrouwen vraagt om aanpassing, periodes in de maand waarin veel energie is en periodes die rust vergen. Kinderen baren vergt tijdelijk enorme kracht, vervolgens herstel, intimiteit met de baby en respect voor diens tempo.

Wij westerlingen zijn er niet toe in staat om die Yin eigenschappen als elementen van het leven van het leven te beschouwen die er gewoon zijn, die we niet weg hoeven te stoppen. We vinden dat we een positieve kijk op het leven moeten hebben. Dat we niet te lang stil moeten staan bij dingen die ons een rotgevoel geven. We zijn bang dat als we gaan zitten, we nooit meer opstaan, dat als we gaan huilen, we nooit meer zullen lachen en dat als we boos worden, we de hele wereld aan gort slaan.

Dus stoppen we onszelf in het keurslijf van actie, druk, snel, veel, rationeel en zonnig. De mannelijke eigenschappen. Maar die Yin eigenschappen bestaan wel. En alles wat je onderdrukt, negeert of zijn bestaansrecht ontneemt, gaat een ongecontroleerd eigen leven leiden. Het is voor mannen net zo slecht als voor vrouwen, maar als het bij mannen onderdrukt wordt, slaat het meestal naar buiten. Ze gaan idioot hard werken, focussen op een carrière of maken hun omgeving kapot. Bij vrouwen slaat het vaak naar binnen: ze krijgen last van zelfhaat, gaan zichzelf verwaarlozen, worden slachtoffer en krijgen allemaal kwaaltjes. Logisch dus dat mannen aan de top belanden en vrouwen in de zorg.

Het is idioot dat topfuncties een 80 urige werkweek eisen. Topfuncties vergen wijsheid en wijsheid verkrijg je onder anderen door een intiem leven op te bouwen met jezelf en met je naasten. Door afstand te nemen van wat je aan het doen bent en regelmatig stil te staan bij wat je binnenwereld je vertelt. Niemand wordt wijs van 80 uur werken. De belangrijke beslissingen in onze wereld worden genomen door mensen die een overdosis aan mannelijke eigenschappen hebben en dat is niet okay. De natuur gaat kapot, de wereldeconomie is uit balans en de verdeling van de rijkdommen is volkomen disfunctioneel.

We moeten gaan snappen dat die donkere, stille passieve, langzame, vrouwelijke kanten in elk van ons onontbeerlijk zijn om te kunnen bestaan. We moeten ze gaan respecteren en ze een plek geven. Girlpower 2.0 gaat over anders denken over werken, verhouding tussen werk en privé en stoppen met onderdrukken van gevoelens, wat deze ook mogen zijn.

Blog   1   Muriel Kloek